Prema mišljenju biologa Sergeja Bulata, u jezeru Vostok može da bude života, jer su u donjim slojevima leda pronađeni fragmenti bakterija slični onima na Kamčatki, a uslovi u jezeru slični su onima na Jupiterovom satelitu Evropa, gde se, takođe, pretpostavlja da može da bude života.
Zbog toga nije čudno ni što su pojedini naučnici uporedili značaj otkrića jezera sa prvim letom čoveka u svemir, pa su precizno zabeležili da je bušilica prodrla u vodu na dubini 3.769,3 metara ispod površine leda 5. februara u 20.25 sati po moskovskom vremenu.
Jedna od tajni koje krije “novi svet” čije otkrivanje najviše interesuje naučnike, jesu informacije o klimi i atmosferi, za koje se nadaju da su sačuvane u jezeru iz kojeg su Rusi izvukli prvih 40 litara vode koja se zamrzla tokom vađenja na površinu leda, gde je izmerena temperatura minus 55 stepeni Celzijusovih.
“Dokazano je da je sadržaj ugljendioksida na planeti od veoma davnih vremena do početka industrijske ere bio nepromenjen. A zatim je uvećan više nego dvostruko. To je dokaz da je za efekte staklene bašte kriva burna čovekova aktivnost”, kaže geolog Herman Lejčenkov sa Instituta za okeanologiju.
Podaci koje je naveo dobijeni su na osnovu preliminarnih studija tokom bušenja glečera, a i on ne isključuje mogućnost da se u jezerskoj vodi nalaze termofilne bakterije koje su u međuvremenu evoluirale.
“Ove bakterije mogu da žive u potpunom mraku, na niskim temperaturama i pri visokom pritisku”, navodi Lejčenkov, dodajući da ne zna kakav bi bio njihov eventualni uticaj na čoveka.
Taj “nepoznati” uticaj na čoveka podstiče priče o tome da su oblici života u jezeru verovatno velika pretnja za čovečanstvo i da se otkriće jezera savršeno uklapa u scenario o smaku sveta koji navodno treba da se dogodi ove godine.
S druge strane, proširile su se teorije da tajanstveno jezero krije nacističku bazu iz Drugog svetskog rata, kao i tela Adolfa Hitlera i Eve Braun.
Jezero se, inače, nalazi na 76,30 stepeni geografske širine i između 102 i 106 stepeni geografske dužine, površine 15,5 hiljada kvadratnih kilometara i dubine koja varira od 650 do 1.200 metara.
Ideju o postojanju jezera Vostok prvi je zagovarao sovjetski zaslužni naučnik, geograf i geomorfolog Andrej Kapica (1931-2011) još 1957. godine, a prvo bušenje glečera započeli su britanski i sovjetski naučnici 1970. godine.
Na polarnoj stanici “Vostok” bušenja su trajala do 1990. godine i probušene su četiri rupe, a onda je započelo bušenje pete rupe, koje je prekidano i nastavljano, da bi konačno dovelo naučnike do velikog otkrića.