Grad Keln raspravlja danas o rehabilitaciji žrtava koje su osuđivane u procesima vođenim zbog navodnog korišćenja crne magije i savezništva sa đavolom i potom spaljivane na lomačama.
Odbor za predloge i žalbe skupštine ovog grada danas raspravlja o zahtevu za socijalno-etičku rehabilitaciju koji je podnela inicijativa okupljena oko penzionisanog sveštenika Hartmuta Hegelera iz grada Una.
Keln nije prvi grad koji se bavi ovom temom. Proteklih godina su slične inicijative izdejstvovale da se rehabilituju žene spaljene kao veštice u gradovima Idštajn, Ešvege i Hofhajm u saveznoj pokrajini Hesen.
Skupstina Diseldorfa, glavnog grada Severne Rajne-Vestfalije, u novembru 2011. donela je odluku o rehabilitaciji veštica spaljenih u ovom mestu pre 270 godina.
Na teritoriji današnje Nemačke je pre svega u 16. i 17. veku spaljeno na hiljade žena koje su bile osuđene kao veštice. Građani mnogih gradova u to vreme nisu znali da su u njihovom neposrednom susedstvu nedužni osuđivani na smrt, naveo je inicijator rehabilitacije u Kelnu, sveštenik Hegeler.
Od tog grada on je zatražio da iskoristi “istorijsku šansu i uputi simboličan signal protiv telesnog i duhovnog nasilja”.
Prema navodima Ministarstva pravosuđa Severne Rajne-Vestfalije, rehabilitacije koje se sada izriču mogu da budu samo socijalno-etičke.
S obzirom na to da je “Sveto rimsko carstvo nemačkog naroda” propalo 1806. brez pravnog naslednika, nema nikoga ko bi danas mogao sudski da anulira presude vešticama i time rehabilituje nevine žrtve.
Proteklih decenija se u literaturi navodio i broj od možda i milion ljudi, pretežno žena, koji su u ranom novom veku spaljeni pod optužbom da su potpisali pakt sa đavolom i da veštičare.
Danas stručnjaci računaju da je između 40.000 i 80.000 ljudi stradalo u progonima veštica, od toga barem 25.000 na području tzv. “Svetog rimskog carstva nemačkog naroda”.
Procese nisu, nasuprot raširenom uverenju vodili crkveni, već civilni sudovi, naravno uz podršku i odobravanje crkvenih velikodostojnika.
Sveštenik Hegeler, koji je započeo inicijativu za rehabilitaciju veštica u Kelnu, ocenjuje da bi zato morala ovom temom da se pozabavi ne samo skupština grada, već i katolička crkva.
Čitava akcija za inicijatora ima i aktuielno značenje. Jer, kako je u jednom intervjuu rekao sveštenik Hegeler, mehanizmi koji su dovodili do procesa protiv navodnih veštica još uvek postoje, a potragu za “žrtvenim jarcima” i “širenje lažnih glasina” danas zovemo – mobing.