Smrt je pretekla njegov veliki povratak na scenu Narodnog pozorišta u Beogradu, u predstavi Otac Augusta Strindberga, u kojoj je trebalo da igra glavnu ulogu. Šira publika poznaje ga iz (skorašnjih) TV serija Sinđelići i Žigosani u reketu, a oni stariji pamtiće ga kao starijeg sina u porodici Popadić u seriji Bolji život. Rafiniranim sredstvima glumačkog majstora pružao je osoben i sasvim autentičan doprinos i u tumačenju brojnih likova na filmu i TV. Bio je upečatljiv u serijama Sivi dom, Lift, Lisice, Vratiće se rode, Montevideo, bog te video… kao i filmovima T. T. Sindrom, Kad porastem biću Kengur, Sedam i po, Čitulja za Eskobara, Falsifikator…
Na sceni Narodnog pozorišta debitovao je 23. oktobra 1981, kao slobodni umetnik, ulogom Grka u predstavi Afera Ljiljak, po tekstu Aleksandra Popovića i u režiji Vladimira Aleksića. U istom statusu, naredne tri godine, igrao je i u komadima Lenjin, Staljin, Trocki, Sveti đavo Raspućin, Mefisto, Kad su cvetale tikve… Stalni član ansambla Drame NP postao je 1. septembra 1984, a tokom svoje karijere odigrao je na sceni matičnog teatra zapažene uloge i u predstavama Na dnu, Konak, Vojvotkinja od Malfija, Divlja patka, Maska, Život je san, San letnje noći, Putujuće pozorište Šopalović, Gospođa ministarka, Uobraženi bolesnik, Laža i paralaža, Zli dusi… Poslednji premijerni nastup u NP imao je 31. maja 2014. u Nušićevoj komediji Narodni poslanik, u kojoj je tumačio glavnog junaka Jevrema Prokića, za šta je na Festivalu Bucini dani 2015. dobio je Zlatno zrno za najbolje glumačko ostvarenje. U njegovoj kolekciji priznanja su i Raša Plaović, kao i Nagrada Grada Beograda za pozorišno stvaralaštvo… Kao gostujući glumac nastupao je na scenama Ateljea 212, Beogradskog dramskog pozorišta, Opere i Teatra Madlenianum, Bitef teatra, Pozorišta Boško Buha, Zvezdara teatra, Jugoslovenskog dramskog pozorišta, Kult teatra, Srpskog narodnog pozorišta i Pozorišta mladih u Novom Sadu.