Ambijentalna postavka, naslovljena Logika tarabe 16/9, predstavlja dalji razvoj umetničkog istraživanja Nikole Markovića započet u doktorsko-umetničkom radu na Fakultetu likovnih umetnosti u Beogradu, i korespondira sa prethodne dve izložbe (u Beogradu 2016. i Nišu 2018) odnosno zaokružuje ceo njegov angažovani umetnički koncept u jednu celinu, svojevrsnu trilogiju.
Postavka se sastoji od serije crteža (rađenih u tehnici ugljen na papiru), video animacije i prostorne instalacije (prostornog crteža) u vidu metalnih zaštitnih ograda različitih veličina, koje su namenski napravljene za ovaj prostor. Crteži su različitih dimenzija ali su svi rađeni u proporciji formata ekrana 16:9, koji predstavlja standard savremenog digitalnog doba. Poput snimaka sa video nadzora, koji su obeleženi rednim brojem kamere koja snima kao i tačnim vremenom i datumom nastanka snimka, i ovde je svaki taj crtež-ekran na sličan način duhovito obeležen. Treba reći da u ovom slučaju, redni broj kamere predstavlja zapravo redni broj crteža, dok tačno vreme i datum ovde predstavljaju vreme i datum završetka crteža, tako da se i na taj način može pratiti (kontrolisati) nastanak i razvoj ovog ciklusa. “Njegova dela kreirana ličnim i ubedljivim likovnim jezikom, zasnovanim na sadejstvu tradicionalnih i novih medija, metaforična su svedočenja o kritičkom pristupu različitim fenomenima aktuelne stvarnosti u čijem kontekstu možemo prepoznati potrebu za prevazilaženjem stanja pasivnosti i nezainteresovanosti”, beleži Milica Todorović, istoričarka umetnosti iz Galerije savremene likovne umetnosti u Nišu.