Beskućnici u Srbiji su pretežno muškog pola, niskog obrazovanja, nezaposleni ili angažovani na nesigurnim i slabo plaćenim poslovima, piše dnevnik Danas.
Milena Timotijević, sociolog Hausing centra i koordinatorka istraživanja, rekla je da su fokus ispitivanja predstavljala lica iz prihvatilišta za odrasle i stare.
“Prosečan korisnik prihvatilišta u Srbiji je muškarac, star između 51 i 65 godina, koji nikad nije bio u braku. Rođen je na teritoriji Beograda, završio je osam ili manje razreda osnovne škole, nezaposlen je više od pet godina, a svaki četvrti čak preko 10 godina”, navela je ona.
Prema njenim rečima, beskućnici koji su ostali bez posla, najčešće su radili fizičke poslove u državnim i društvenim preduzećima, a sada nemaju prihode ni od rada, niti od penzije.
“Prosečan beskućnik nema decu, rođake ili prijatelje koji bi mu pomogli, nema ni vanbračnog partnera. Pati od zdravstvenih problema, najčešće mentalnih, ali je zdravstveno osiguran i leči se. Svaki treći korisnik prihvatilišta lečio se u psihijatrijskoj bolnici. Na pitanje šta može da učini kako bi sebi pomogao, odgovara da ne zna ili da ne može ništa sam”, rekla je Timotijevićeva.
Prema razultatima istraživanja, oko 40 odsto svih korisnika prihvatilišta ima probleme sa alkoholom ili drogom, od narkomanije se lečio svaki treći zavisnik, dok je problem sa alkoholom lečio tek svaki deveti. Svaki treći korisnik prihvatilišta je bio uhapšen jednom ili više puta u životu, a svaki četvrti je bio u zatvoru.
“Iznenađujuće je da više od polovine beskućnika i dalje pokazuje entuzijazam da učestvuje u političkim izborima, što nije specifično za ovu populaciju, ali je moguće povezati sa predizbornim obećanjima i očekivanjima da pomoć stigne od države. Najviše konkretnih očekivanja imaju stanovnici romskih naselja, podstaknuti programima raseljavanja nehigijenskih i divljih naselja u Beogradu”, istakla je Milena Timotijević.