Potsetimo, poznati bosanskohercegovački umetnik Josip Pejaković preminuo je 19. jula u Sarajevu, u 78. godini. U poslednjih deset godina života vodio je tešku borbu s brojnim zdravstvenim problemima i prošao kroz čak 17 operacija. Rođen je 1948. u Travniku, gde je završio osnovnu i srednju školu. U Sarajevu je diplomirao glumu u Dramskom studiju, u klasi Kaće Dorić i Josipa Lešića, a diplomske uloge ostvario je u Čehovljevoj Tri sestre (Tuzenbah) i Arabalovom Koncertu u jajetu (Filtos), u režiji Kaće Dorić.
Njegov bogat opus obuhvata više od 50 premijernih uloga u Narodnom pozorištu Sarajevo, kao i brojne uloge u filmovima poput Ljudski faktor i Kuća pored puta, te desetine monodrama. Posebno se istakao u predstavama kao što su Kome zvono zvoni, Kuća oplakana, Višnjik, Woyczek, Hamlet u selu Mrduša Donja ili Hamlet zna što narod ne zna, Veliki vezir, Hasanaginica, Omer-paša Latas, Proncip Gavrilo, Braća Karamazovi, Fistikovi šejtanluci, Kralj Lir, Divlje meso i mnoge druge. Pored glume, pisao je monodrame i scenarije, od kojih se posebno izdvajaju Oj živote, On meni nema Bosne, Ljudski faktor, Kuća pored puta. Od 2001. do 2003. bio je i direktor Drame Narodnog pozorišta Sarajevo.
Tokom karijere primio je niz priznanja, uključujući Šestoaprilsku nagradu Grada Sarajeva (1974), nagradu ZAVNOBiH za životno delo (1991), kao i priznanja Udruženja dramskih umetnika BiH.
U mladosti je bio član travničke rok grupe Veziri kao pevač, a kasnije se u potpunosti posvetio glumi, najpre kroz amaterske nastupe u rodnom gradu, a potom i kroz profesionalni angažman u Sarajevu. Njegovo poslednje delo, knjiga Sevdalinka, objavljeno je u maju 2022. Zajedno s Rambom Amadeusom, podneo je kandidaturu da se sevdalinka uvrsti na Uneskovu listu nematerijalne svetske kulturne baštine.