Sve je počelo 2010. kada je šimpanza iz Zambije po imenu Džuli zabila vlat trave u uvo i ostavila ga da tu visi. Mlada ženka je nastavila da to čini iz dana u dan, bez vidljivog objašnjenja – da bi ga kasnije upotrebila ili iz čiste zabave?
Naučnici koji su pratili njenu grupu nazvali su to “ponašanje sa travom u uvetu” (grass-in-ear behavior) i ustanovili da ono nema ama baš nikakvo svrsishodno značenje.
Samo što se ubrzo nakon Džuli, ta “moda” proširila i na ostale pripadnike grupe.
Poznato je da šimpanze poseduju “kulturu”, tj. da različite skupine razvijaju vlastite tradicije, kao što su određena ponašanja ili korišćenje posebnih alatki. Obično, međutim, te stvari imaju konkretnu funkciju, dok travka u uvetu nema apsolutno nikakvu, ističe se u studiji objavljenoj u časopisu Animal Cognition.
“Ovo je jedinstven primer u smislu da se ne može s ničim dovesti u vezu”, navodi vođa istraživanja Edvin van Leuven, stručnjak za primate sa Instituta Maks Plank u Holandiji.
Otkriće je navelo naučnike na zaključak da bi to moglo da bude neka vrsta “modnog izraza” za šimpanze.
“Bilo koji subkulturni hir kod ljudi mogao bi se uporediti sa ovim guranjem vlati trave u uvetu”, smatra van Leuven.