Marković je bivši predsednik Saveznog izvršnog vijeća SFRJ, odnosno poslednji premijer bivše Jugoslavije, kao i prvi predsednik Saveza reformskih snaga Jugoslavije.
Mnoge generacije ga pamte po tome što je kao premijer izvukao Jugoslaviju iz ekonomske krize, oborio inflaciju, i otpočeo snažne reforme kojima je nastojao da Jugoslaviju uvede u Evropsku zajednicu. Taj period nade ostao je zapamćen kao “vreme Ante Markovića”. Međutim, usled tadašnjih političkih prilika, njegovi planovi su osujećeni, a usledili su ratovi.
Ante Marković je rođen 25. novembra 1924. godine u Konjicu u BiH, a školovao se u Dubrovniku i Zagrebu. Diplomirao je 1954. na Tehničkom fakultetu – elektrotehnički odsek, u Zagrebu.
Pre Drugog svetskog rata kao vrlo mlad je postao član Komunističke partije. Učesnik je NOB-a od 1941. godine. Od 1953. godine bio je direktor firme “Rade Končar” u Zagrebu, a od 1961. do 1986. njen generalni direktor. Istovremeno je bio i visoki funkcioner u partijskim strukturama.
Predsednik Izvršnog veća hrvatskog Sabora bio je od 1982. do maja 1986, a potom je dva puta zaredom biran za predsednika Predsedništva SR Hrvatske. Na 13. kongresu SKJ 1986. izabran je za člana CK SKJ.
Za predsednika Saveznog izvršnog veća (SIV) izabran je 15. marta 1989. godine i na toj funkciji je ostao do 7. oktobra 1991. kada su Hrvatska i Slovenija proglasile samostalnost, nakon čega se SFR Jugoslavija praktično raspala.
Dok je bio na funkciji saveznog premijera, Marković je osnovao stranku pod nazivom Savez reformskih snaga Jugoslavije i tako postao prvi državni zvaničnik koji je osnovao političku organizaciju van okvira Saveza komunista Jugoslavije.
Stranku nisu prihvatili zvaničnici ni u Srbiji, ni u Hrvatskoj. Reformisti su, kao sinonim za izdajnike u to vreme, bili proganjani od strane nacionalista i žestoko napadani u medijima većine jugoslovenskih republika. Reformisti su pretrpeli poraz na izborima, a krajem 1991. Marković je bio politički potpuno marginalizovan, što je rezultovalo njegovom ostavkom.
Nakon odlaska sa mesta poslednjeg premijera Jugoslavije, Marković je napustio politiku.
Od 1991. godine živeo je u Gracu u Austriji. Više puta je učestvovao kao ekspert u komisijama za privatizaciju i sanaciju banaka u Kazahstanu i Makedoniji.
Bio je svedok optužbe na suđenju Slobodanu Miloševića u Haškom tribunalu.