Ko sve prodaje vredno zemljište na Zlatiboru

To je je izazvalo gnev predsednika opštine Čajetina koji tvrdi da je na sceni najveća pljačka državne imovine koja se pretvara u privatno vlasništvo i to „pod okriljem državnih organa i politički uticajnih ljudi“.

„Traje nezapamćena pljačka državne imovine na Zlatiboru, jer će oko 13 hektara najvrednijeg zemljišta – od veštačkog jezera, naselja Kraljevi konaci, placeva oko Kraljeve česme i u Kamalju – kojim već godinama rukovodi Zlatibor turist, bez naknade postati privatno vlasništvo. To javnost treba da zna, ali i to da državni organi – nadležna ministarstva, sudovi, tužilaštvo – to ne sprečavaju. Pokušaji opštine Čajetina da to spreči bezuspešni su zbog politički uticajnih ljudi koji su bliski republičkoj vlasti“, tvrdi Milan Stamatović, predsednik opštine Čajetina.

On ističe da već dvadeset godina opština pokušava da vrati zemljište u državne okvire jer je bilo državno, odnosno opštinsko, ali da u tome nije uspela, jer se sve to odugovlačilo sudskim presudama. To je, smatra Stamatović, odgovaralo upravi Zlatibor turista, jer je to preduzeće koristilo zemljište i na njemu profitiralo, a državi i lokalnoj samoupravi ništa nije plaćano. Stamatović kaže da bi opština Čajetina trebalo da bude pravni naslednik te imovine jer je bila jedan od osnivača tog preduzeća, ali da to pravo ne može da ostvari zbog „pravne gimnastike“ i uticaja porodice Jeremić sa Zlatibora.

„Ratko Jeremić je jedan od većih vlasnika udela i dugogodišnji direktor Zlatibor turista, njegov brat Slobodan Jeremić je narodni poslanik PUPS, a Slobodanov sin Jakša je sekretar u Ministarstvu rada, zapošljavanja i socijalne politike. Oni su godinama nameravali da to vredno zemljište uknjiže kao vlasništvo i nedavno su u tome uspeli zahvaljujući Ministarstvu građevine i urbanizma koje je poništilo rešenje Službe za katastar čajetinske opštine kojim je to preduzeće označeno kao držalac te imovine, a sada je tom preduzeću odobrilo pravo njenog korišćenja“, navodi Stamatović i ocenjuje da se time otvara mogućnost da državna imovina postane privatno vlasništvo, a potom se pita: „Kada su i za koliko novca Jeremići kupili to zemljište? Je li to njihova dedovina? Da li su platili naknadu za građevinsko zemljište?“

Prvi čovek Čajetine smatra da navedenom imovinom treba da raspolaže država, odnosno lokalna samouprava pošto je, kako ističe, opština 1970. godine osnovala Javno preduzeće Direkcija za turizam i komunalne poslove Partizanske vode, koje se kasnije podelilo na dva dela, od kojih je jedan deo kasnije postao Zlatibor turist.

„Međutim, 90-ih godina direktor Ratko Jeremić je uspeo da to preduzeće pretvori u društvo udela, postao jedan od većih udeličara, a potom i u DOO, na šta se opština žalila, ali je gubila sporove. Na prostoru gde se nalazio auto-kamp počinje gradnja apartmanskog naselja Kraljevi konaci, a opštini nije plaćen ni dinar za komunalno opremanje. Iako se opština protivila, usledila je aukcijska prodaja državnog dela vlasništva u tom preduzeću, čiji vlasnik postaje Zorana Joksimović, supruga Miše Omege. Namera Jeremića je da zemljište Zlatibor turista postane privatno, a kako je to preduzeće rukovodilo i velikim prostranstvom nekadašnje Vazdušne banje od oko 100 hektara, od bivše Titove vile na Palisadu do spomenika na Šumnatom brdu, nameravaju i da kao vlasnici uknjiže i to zemljište, što bi imalo nesagledive posledice za ceo Zlatibor“, upozorava Stamatović.

On ukazuje da bi prema istom principu „pravne sledivosti“ i, kako kaže „kriminalnih zakona“, i druga privatna lica mogla da postanu vlasnici državne imovine ne samo na Zlatiboru, nego u celoj Srbiji:

„Ako budemo ćutali oni će kasnije uspeti da se uknjiže kao vlasnici, kroz konverziju prava korišćenja u pravo svojine. Prema sadašnjem zakonu mora se dokazati da je imovina stečena pravno valjanim putem, ali ako se on ukine toga više nema i oni se automatski knjiže kao vlasnici, što je još veći apsurd“, ukazuje Stamatović i poziva Republičko javno pravobranilaštvo, Tužilaštvo, nadležna ministarstva, policiju i druge organe da reaguju i da zaštite državnu imovinu.

Jeremić: Čajetina nije bila upisana kao vlasnik imovine

S druge strane, Ratko Jeremić i njegov advokat Milan Drobac poručuju da je sve urađeno po zakonu i da opština, ukoliko smatra da je oštećena, može da se obrati sudu. „Jednostavno, Milan Stamatović ne govori istinu. Opština Čajetina nikada ni po kom osnovu nije bila upisana ni kao korisnik, ni kao vlasnik, ni kao držalac te imovine i po kom osnovu bi sada trebalo da bude“, pita se Ratko Jeremić i dodaje da su besmislene Stamatovićeve tvrdnje da mimo zakona državno vlasništvo postaje privatna svojina, a potom ističe da njegov brat i drugi članovi porodice Jeremić nemaju nikakve veze sa Zlatibor turistom.

Jeremić objašnjava da pravno sledbeništvo Zlatibor turista na korišćenje navedenog zemljišta proističe iz 1953. godine, po odluci tadašnjeg Narodnog odbora Sreza zlatiborskog: „Tada je osnovana uprava Vazdušne banje. Od Banje se formirala Direkcija za turizam, od nje Direkcija za turizam i komunalne poslove Partizanske vode, od nje Turističko komunalno preduzeće koje se kasnije podelilo i nastali su Društveno preduzeće Zlatibor turist i Javno komunalno preduzeće“, objašnjava Ratko Jeremić i dodaje da o svim statusnim promenama „ne treba trošiti reči, jer je sve dostupno na sajtu Agencije za privredne registre“.

On posebno ističe da Zlatibor turist nikada nije imao status javnog preduzeća, već je poslovao kao društveno preduzeće koje je 1993. godine postalo DOO, a da je opština izgubila u sudskom sporu oko korišćenja jezera, te da je to preduzeće, kao investitor i korisnik tog zemljišta, kasnije izgradilo 106 apartmana u okviru naselja Kraljevi konaci. Posle nekoliko odlaganja država je 2008. godine na javnoj aukciji prodala svoj udeo od oko 44 odsto u Zlatibor turistu i to Zorani Joksimović, a Ratko Jeremić je, kako kaže, jedan od oko 400 udeličara.

„Do zemlje kojom raspolaže Zlatibor turist je došao na isti način kao sva druga društvena preduzeća. Nema tu nikakve razlike. Nikad opština nije bila upisana ni po kom osnovu u list nepokretnosti“, odgovaraju Jeremić i advokat Drobac na pitanje kada je i za koliko novca to preduzeće kupilo pomenuto zemljište.