Žiri je ocenio da se Albahari “autor obimnog i konzistentnog opusa koji se, iako okrenut intimističkim temama spoznaje nestabilnog i fluidnog postmodernog subjektiviteta, nije libio da zadre u mučne teme rata i patnje pojedinca u vrtlogu istorije”.
Njegova tzv.kanadska faza (nakon preseljenja,1993) uvela je motive istorije, izbeglištva, rekonstrukcije individualnog sećanja, kao i konflikt privatnog osećanja sveta i istorijske realnosti, dodaje se.
Albahari je autor deset knjiga priča, četrnaest romana i tri zbirke eseja. Na književnoj sceni prisutan je od 1973, kad je objavljena njegova prva zbirka priča Porodično vreme. Njegova dela prevedena su na 16 stranih jezika, a šest njegovih proznih knjiga objavljeno je na engleskom. Značajan je i kao prevodilac, urednik književne periodike i antologičar.
Izmedju ostalog, laureat je NIN-ove nagrade za roman Mamac (1995), a dobitnik je i Andrićeve nagrade za knjigu Opis smrti.