Nakon dvonedeljne, bolničke borbe s koronavirusom, srpski kompozitor Zoran Simjanović (Beograd, 11. maj 1946) preminuo je u svom rodnom gradu 11. aprila.
Jedan od najznačajnijih domaćih kompozitora za film i pozorište komponovao je muziku za više od 60 igranih filmova, serija, brojnih animiranih i kratkih ostvarenja i reklamnih spotova. Bio je profesor nekoliko fakulteta i dobitnik brojnih nagrada. Tvorac je muzike za najznačajnije domaće filmove, od Specijalnog vaspitanja i Mirisa poljskog cveća, preko filmova Nacionalna klasa, Zemaljski dani teku, Boško Buha, Petrijin venac, Majstori, majstori, Nešto između, Sjećaš li se, Doli Bel, Maratonci trče počasni krug i Variola vera, do Balkan ekspresa, Soka od šljive, Oca na službenom putu i Jagoda u grlu… “Zoran Simjanović bio je najbolji, bolje reći jedini pravi kompozitor primenjene muzike”, konstatuje reditelj Goran Marković. Slično misle i ostali reditelji koji su sarađivali sa njim.
Bez njega je nezamisliva i priča o beogradskim 1960-im godinama. Učestvovao je u osnivanju VIS Siluete (zvanično rođene 20. oktobra 1961), a kasnije je prešao u VIS Elipse, sa kojima je pobedio na velikoj gitarijadi u Beogradu 1966.
Zoran Simjanović završio je Muzičku akademiju u Beogradu. Karijeru komponovanja muzike za film započeo je 1975, a njegov angažman u toj oblasti, kažu upućeni, više je nego dragocen i smatra se da pre njega filmska i pozorišna muzika i nisu primećivane kao umetničke kategorije. Dragocen je bio i njegov angažman u pedagogiji, odnosno profesuri. Predavao je na Fakultetu dramskih umetnosti, od 1993, a od 1999. do 2002. i na Fakultetu muzičke umetnosti u Beogradu. Jedno vreme bio je predavač i na Akademiji umjetnosti u Banjaluci. Među osnivačima je i Evropske filmske akademije. Zalagao se za osnivanje Mediateke, ustanove koja će čuvati sve što je snimljeno, a ne samo filmove koje čuva Kinoteka, već i fotografije i partiture.