Bugarski je bio doktor lingvistike i profesor na Filološkom fakultetu u Beogradu, u penziji.
Rođen je u Sarajevu, 1. januara 1933. gde je, 1957. završio studije anglistike na Germanskoj grupi jezika Filozofskog fakulteta u Sarajevu.
Doktorirao je na Filološkom fakultetu u Beogradu 1969.
Bugarski se u karijeri bavio istraživanjem opšte lingvistike, kontrastivne i primijenjene lingvistike, sociolingvistike, terminologije, teorije prevođenja.
U radovima o jezičkoj politici zastupao tezu o srpskohrvatskom kao lingvistički gledano jednom policentričnom standardnom jeziku poput engleskog, sa više varijanti u različitim nacijama i državama.
“Vidim ga kao jedan policentričan standardni jezik sa više nacionalnih varijanti, što je u evropskim i svetskim okvirima uobičajena pojava, a ne neki ovdašnji specijalitet”, gvorio je.
Razlika je, kako je ukazivao, “samo u tome što se drugde to uglavnom prihvata kao sasvim normalno, dok se kod nas koristi kao dobrodošao povod za nacionalizmom zadojene političke prepirke”.
Predavao je na brojnim univerzitetima u Evropi, SAD i Australiji.
Autor je brojnih radova iz anglistike, opšte i primenjene lingvistike, sociolingvistike i drugih disciplina, kao i 20 knjiga.
Bio je član brojnih domaćih i međunarodnih lingvističkih udruženja i društava, između ostalog i i predsednik Evropskog lingvističkog društva.