To je rezultat studije tima stručnjaka iz Nebraske, po kojoj desničari imaju veće delove mozga – amigdalama – koji su povezani sa emocijama i anksioznošcu.
Levičari, pak, imaju razvijenije delove anteriornog singularnog korteksa koji su povezani sa hrabrošću i pozitivnim stavom prema životu.
Studija polazi od koncepta dve vrste stimulansa, požude i odbijanja, što su dva osnovna mehanizma svojstvena sisarima. Osobe sa razvijenijim mehanizmom požude spremnije su na zbližavanje sa ljudima dok oni kod kojih je mehanizam odbijanja ili odbrane izraženiji nisu mnogo komunikativni, oprezniju su i podozriviji.
Naučnici su pokušali da uspostave korealiciju između kognitivnog mehanizma i političkih tendencija na osnovu jednostavnog eksperimenta prikazivanjem desničarima i levičarima fotografija političara.Ispostavilo se da su reakcije desničara bile mnogo burnije na političare iz suprotstavljenog tabora, dok su levičari osetili veći stimulans gledajaću slike svojih političkih istomišljenika.
Na osnovu toga, ovaj tim stručnjaka je zaključio da levičari više reaguju na pozitvne, a desničari na negativne stimulanse.
U studiji objavljenoj u londonskom lebvičarskom Gardijanu takođe se otkriva da desničari puno vremena posvećuju stvarima koje kod njih izazivaju averziju i odbojnost.
“Na primer osoba naklonjena ekstremnoj desnici gnuša se homeseksualaca i pomisli na veze između osoba istog pola, ali ona će potrošiti mnogo vremena razmišljajući upravo o stvarima koje ne podnosi”, zaključuje londonski “Gardian”.