Reč je o svojevrsnoj zatvorskoj hronici – mislima i dešavanjima tokom četiri i po godine zatvorske kazne, koju je Laušević služio zbog dvostrukog ubistva uz prekoračenje nužne samoodbrane.
Nakon velikog uspeha prvog Lauševićevog romana “Godina prođe, dan nikako” drugu knjigu objavljuje izdavačka kuća Hipatia, a čitalačka publika će se iz stranice u stranicu suočavati sa najitimnimij mislima, ali i porodičnim anegdotama kojih se Laušević priseća tokom izdržavanja zatvorske kazne.
Knjiga koja će se od sutra naći u prodaji predstavljena je večeras u punoj sali beogradskog Ateljea 2012.
O delu jednog od najpopularnijih glumaca bivše Jugoslavije, koji sada živi u Americi, govorile su njegove kolege Irfan Mensur, Dragan Nikolić i Petar Božović, koji su publici i čitali odlomke iz knjige.
Svoj sud o Lauševićevom književnom delu dao je i dramaturg Jovan Ćirilov, koji je knjigu opisao kao dirljivu i poučnu ispovest.
Novinarka NIN-a Radmila Stanković koja je uradila poslednji intervju sa Lauševićem pre njegovog odlaska u Ameriku, istakla je da u sadašnjim životnim okolnostima “Laušević prosto mora da piše i tako sačuva sebe”.
Poznati glumci prepričavali su svoje dogodovštine iz druženja sa Lauševićem, a jednoglasna ocena svih je da su film i pozorište izgubili velikog glumca, ali da je umetnička scena istovremeno dobila talentovanog pisca.
“Prekrijte ime pisca, zanemarite ko je on i shvatićete koliko je talentovan”, kazao je Irfan Mensur.
On je istakao i to da pored glumačkog i književnog Laušević poseduje i slikarski dar, pa je moguće očekivati i njegovu izložbu.