Članovi teatra “Mimart” ispričali su pomalo jezivim performansom priču o Doktorovoj kuli, prvoj psihijatrijskoj bolnici na Balkanu, čija su dva najpoznatija stanovnika bili lekar Laza Lazarević i pacijent Petar Kočić, koji je svoje poslednje dane proveo upravo na tom mestu.
Znatiželjnike ispred zgrade sačekali su “lekari” i “Laza Lazarević”, a među hladne i oronule zidine, u zamračenim prostorijama, Kočićev glas, zapisi o najpoznatijem pacijentu, lekarski izveštaji, pisma bolesnika, sablasni nastup članice “Mimarta” na stepenicama koje vode do sobe u kojoj je Lazarević pisao istorije bolesti i svoja najznačajnija knjizevna dela.
Jedna od najstarijih građevina u Beogradu, podignuta 1783. godine, Šejh-mustafino turbe odškrinula je večeras svoja vrata i na mestu gde su sahranjeni šejh Mustafa Bagdađanin sa dervišima Orsanli Mehmed-babom i Hatenđeli šef Hadži Ome-babom predstavila prvi put dragocene artefakte.
Posetioci su mogli da vide najstarije primerke Kurana, čiji zapisi ukrašavaju unutrašnjost turbea, islamsku kaligrafiju, fotografije znamenitih ličnosti, ćilime, komade starog orjentalnog nameštaja i posuđe.
Lejla Alomerović je strpljivo odgovarala na mnogobrojna pitanja o obredima sahranjivanja, o dervišima, gde je bila najveća džamija u Beogradu, kakvi su minareti u Africi, kako su se zvale islamske verske škole.
“Noć muzeja” je bila ekskluzivna prilika i da se prošeta hodnicima Upravne zgrade Železnice u kojoj su snimani filmovi “Pljačka Trećeg rajha” i “Montevideo, bog te video”, domom jednog od najstarijih liftova, koji od 1927. godine neprekidno radi, a zaposleni su se iznenadili velikim interesovanjem i dugim redom ispred ulaza.
Ništa manje zanimljiva nije ni Beogradska nadbiskupija koja skriva malo poznatu zbirku umetničkih dela i važnih istorijskih dokumenata. Mozaici i vitraž Marka Rupnika, enterijer Crkve Krista Kralja, tron namenjen Francu Ferdinandu, kasa iz doba austrijskog konzulata u kojoj je čuvan ultimatum, soba u kojoj je primljen ultimatum, privukli su pažnju Beograđana.
Ispred Belog dvora, gde je postavljena izložba o istorijskim vezama dinastija Karađorđević i Romanov, red je formiran još u 16.30 časova, a strpljivo se čekalo i ispred palate nekadašnje Jadransko-podunavske banke, danas Alfa banke.
Oni jakog želuca usudili su se da svrate do Instituta za sudsku medicinu i pogledaju kako stručnjaci za forenziku pomažu u rešavanju monstruoznih zločina, a prvi put u “Noći muzeja” svoja vrata je otvorio i Anatomski muzej Fakulteta veterinarske medicine.
Najmlađi su posebno uživali u ovoj “Noći muzeja” – otkrivali su tajne magičnog cirkusa, družili se sa klovnovima i piscima za decu, zavirili u kovačnicu GSP-a i ušli u neke od najstarijih autobusa, slikali se uz vozove u Železničkom muzeju, dok su ih roditelji učili da ne diraju eksponate i šta su zapravo eksponati.
U Zoo vrtu su saznali priče o žirafi koja je proslavila Lorenca Medičija, lavovima Rudolfa Drugog i tome kako su slonovi stigli do Evrope, dok su u Novinskoj agenciji Tanjug od profesionalaca učili kako se radi intervju, montira prilog, snima i fotografiše.
Iako otvoren još u februaru, mnogi su tek večeras otkrili novu oazu biljnog i životinjskog sveta u Beogradu – Javni akvarijum i tropikarijum, oduševljeno obilazili akvarijume i razgledali egzotične vrste. Najviše su im se dopale pirane, a bilo je i onih koje su roditelji jedva naterali da se odvoje od riba, gmizacavaca i ptica.
Kao i svake godine, “Noć muzeja” je privukla uglavnom mlade i roditelje sa malom decom, mnogi su u avanturu krenuli i sa bebama, obilazeći čak i takva mesta kao što je Doktorova kula.
Šekspir u supermarketu
U godini u kojoj svet obeležava 400 godina od smrti najvećeg dramskog pisca, i “Noć muzeja” nije mogla proteći bez Viljema Šekspira.
Naš doprinos u okviru 13. muzejske noći u Srbiji, nije bio u nekom od muzeja i galerija, već u supermarketu velikog trgovinskog lanca “Idea”, na jednoj od najznačajnijih beogradskih raskrsnica, na uglu ulica Kralja Milana i Kneza Miloša.
“Biti il” ne biti?”, hamletovski se zapitao Šekspir s jabukom u ruci u supermarketu.
“Evo ja sam danas vaskrsao i ovde da pokažem vama i našem Beogradu i Srbiji ko je bio Šekspir, kako je izgledao njegov “home”, našalio se naturščik maskiran u Šekspira.
On je posetiocima objašnjavao biografske crtice slavnog Engleza, a za Tanjug je odgonetnuo da li umetnik i kako može da živi u Srbiji:
“Može da se preživi ako veruje u sebe, ako veruje u svet umetnosti i ako veruje u dobrobit ovog sveta. Ako veruje u politiku, nažalost, ne”.
Osim što su posetioci mogli da se slikaju sa beogradskim Šekspirom, obučenim u kostim elizabetanske Engleske, imali su priliku i da izaberu odlomak iz nekog Šekspirovog komada, i da pomoću Dubsmash aplikacije snime video klip koji su odmah mogli postaviti na svoj profil na nekoj od društvenih mreža.