Smatra se da je prvi takav uređaj uređaj, nazvan Iter Avto, proizveden 1930. godine i da je koristio mape koje su se nalazile namotane na valjku u komandnoj tabli automobila.
Uređaj je imao skup papirnih mapa koje su bile povezane sa brzinomerom automobila, tako da su se pomerale proporcionalno u odnosu na brzinu automobila, a na ekranu uređaja, dve strelice pokazivale su trenutni položaj automobila.
Mape sa bile su isrtane na širokoj papirnoj traci i više su pomagale vozačima da ne skrenu na pogrešan put, nego da održavaju navigaciju, budući da su praktično omogućavale samo praćenje unaprd odabrane putanje.
Najveći problem kod ovog uređaja nastajao je kada bi automobil skrenuo sa puta koji je na mapi. Tada bi vozač morao ručno da promeni mapu i ponovo označi tačno mesto na kome se nalazi.