Ali, malo koji profesionalac ima oba kvaliteta, tvrde psiholozi sa Moskovskog državnog univerziteta Lomonosov, koji su nizom testova merili mentalne i fizičke sposobnosti fudbalera.
Istraživači su pošli od pretpostavke da će mentalne sposobnosti igrača biti praćene i fizičkim. Ipak, desilo se suprotno. Sportisti koji su se loše pokazali na testovima pamćenja i pažnje, ostvarili su natprosečne rezultate kad je reč o snazi i brzini, dok oni koji nisu bili jaki u testovima opterećenja, imaju oštar um koji omogućava da budu sjajni taktičari na terenu i iskoriste svoj potencijal maksimalno. Potvrđuje to i primer engleskog fudbalera Frenka Lamparda, koji se po inteligenciji ubraja u 0,1 posto populacije, ali se ne može pohvaliti brzinom.
Ustanovljeno je i da ličnost fudbalera utiče na njegovo mesto u timu. Pa tako, golmani su introvertni, dok su napadači i odbrambeni igrači skloniji ekstrovertnom ponašanju.