Polarna svetlost nastaje kada čestice sunčeve svetlosti prolaze kroz magnetno polje koje okružuje Zemlju. Magnetno polje čestice sa Sunca „usmerava“ prema severnom i južnom polu.
Na visini između 100 i 350 kilometara iznad Zemlje, sunčeve čestice ulaze u atmosferu i vide se kao svetlost različitih boja. U zavisnosti od elemenata sa kojima se susreću, kao i nadmorske visine na kojoj se nalaze, polarna svetlost se prikazuje u zelenoj, crvenoj, plavoj ili ljubičastoj boji.
Posle oluje na Suncu u januaru, spektar boja izazvan prolaskom čestica kroz atmosferu Zemlje bio je vidljiv iznad cele Evrope. Naučnici NASA kažu da je to bila najjača radijacija sa Sunca od maja 2005. godine i da su sunčeve čestice ulazile u atmosferu Zemlje brzinom od 150 miliona kilometara na sat.
Iako se ovaj fenomen javlja neprestano, polarno svetlo je vidljivo samo noću. Na snimcima sa međunarodne svemirske stanice vide se i svetla nekih gradova na Zemlji.
Međunarodna svemirska stanica lansirana je 1998. godine i smatra se jednim od najvećih inženjerskih poduhvata. Kreće se brzinom od oko 28.000 kilometara na čas i svakih 90 minuta napravi krug oko naše planete.
Na svemirskoj stanici se periodično smenjuju posade, a u budućnosti bi trebalo da postane mesto sa kojih će se kretati na daleke svemirske misije, kao što je putovanje na Mars.