Jedini rezultat ovakvog poteza jeste da su građani Majdanpeka od 2012. umesto jedne dobili drugu firmu koju su pomagali iz lokalnog budžeta – skoro odmah po osnivanju novo preduzeće je tražilo novac od opštine.
Staro preduzeće JKP Komunalac danas se pretežno bavi snabdevanjem vodom i ima blokiran račun od 2012.
U narednim godinama novo preduzeće se tokom grejne sezone i po nekoliko puta mesečno obraćalo opštini, tražeći novac i dostavljajući račune za kupljeni mazut. Od početka 2014. do kraja 2017. godine samo po takvim zahtevima isplaćeno im je oko 134,5 miliona dinara.
Prema podacima Uprave za trezor, od oktobra 2012. do 19. oktobra 2017. godine opština im je isplatila 342,4 miliona dinara.
Ono što se dogodilo u Majdanpeku deo je šireg problema koji postoji u celoj državi – sistemi daljinskog grejanja, koje koristi oko trećina stanovništva Srbije, ne posluju dovoljno uspešno i neophodna im je finansijska pomoć. Pošto toplane ne mogu da plate mazut ili gas, bez kojih ne mogu da rade, finansijski im pomažu gradovi ili opštine, a daju im i velike svote novca za subvencije.
Neretko se uključuje i država, uglavnom tako što toplanama omogućava pozajmice mazuta od Direkcije za robne rezerve. Na početku 2018. godine nova firma u Majdanpeku je Direkciji za robne rezerve dugovala 766,7 tona mazuta, dok je opština bila dužna 790,7 tona, te 81.200 dinara kamate koja se plaća na pozajmljeni mazut.
Prema rečima direktora novog preduzeća Đorđa Roškića, toplana ne bi mogla da radi bez pomoći opštine.
Bivši predsednik opštine Dragan Popović kaže za CINS da je novo preduzeće osnovano jer je staro bilo opterećeno dugovima, sa jedne strane građana prema firmi, a sa druge – firme prema dobavljačima.
“Zašto je došlo do tolikog duga Komunalca postoje i drugi razlozi, od kojih bih izdvojio nisku cenu grejanja, visoku cenu mazuta i veliki broj zaposlenih u komunalnom preduzeću”, navodi Popović.
Novo preduzeće nije rešilo probleme s grejanjem u Majdanpeku. Grajani tog rudarskog gradića u istočnoj Srbiji, na granici sa Rumunijom, se žale da plaćaju visoku cenu za kvalitet usluge koju dobijaju.
Prema planovima Ministarstva rudarstva i energetike, JKP Majdanpek je jedna od deset toplana koje će do 2020. godine preći na grejanje uz pomoć biomase, kreditom nemačke KfW banke.
Đorđe Roškić kaže da bi za njih ta promena bila spas i da bi im se troškovi smanjili, ali na pitanje da li će to onda smanjiti i cenu odgovara: “Znate šta, pa nije to samo cena. Cena ne može biti mala zato što mi koristimo subvencije, a nama je interes da oslobodimo budžet”.
Ceo tekst Milice Stojanović možete pročitati na sajtu CINS-a.