Tito je umro 4. maja 1980. u 15.05, u Kliničko-bolničkom centru u Ljubljani.
Četiri dana kasnije, na sahranu lidera SFRJ u Beogradu došlo je 700.000 ljudi, 209 državnih i partijskih delegacija iz 128 zemalja sveta, što je bio najposećeniji pogreb nekog državnika u 20. veku.
Poslednju poštu Titu, koji je bio i jedan od osnivača Pokreta nesvrstanih, tada je odao 31 šef države, 22 premijera, četiri kralja, šest prinčeva i 11 predsednika skupština. Iz sveta podeljenog po hladnoratovskim linijama, došli su državnici iz oba tabora.
Tito je predvodio oslobodilački pokret koji je oslobodio Jugoslaviju u Drugom svetskon ratu 1945. i od tada je do smrti bio na čelu i države i komunističke partije.
Tokom dugogodišnje vladavine, Tito je optuživan za stradanje političkih neistomišljenika i za vođenje ekonomske politike zasnovane na uzimanju kredita kako bi se održavalo blagostanje, što je, tvrdi se, proizvelo veliki spoljni dug i ekonomsku krizu u SFRJ.
Period njegove vladavine, međutim, među stanovništvom svih republika i pokrajina tadašnje velike države, i dalje važi za simbol boljeg, sigurnijeg i bolje uređenog života od potonjeg.
Prema mnogim ocenama, sa Titovom smrću počeli su dezintegracioni procesi u SFRJ, a u godinama pred njen raspad, počele su kritike i distanciranja od njegovog lika i dela.
Svake godine, na godišnjicu Titove smrti, u Kuću cveća u Beogradu u kojoj je sahranjen, dolaze simpatizeri, porodica i posetioci iz svih krajeva bivše Jugoslavije.
Od 1980. godine Kuću cveća, u sklopu Muzeja istorije Jugoslavije, posetilo je više od 17 miliona ljudi. Broj posetilaca se 1990-tih godina znatno smanjio, ali od tada ponovo raste.
Tito nije “optuživan za stradanje političkih neistomišljenika i za vođenje ekonomske politike zasnovane na uzimanju kredita” nego je upravo to i radio.
Tito je ravnomerno razvijao sve republike i zajedno sa narodom digao zemlju iz pepela koja je opustošena ratom, izgradio kapitalne objekte i infrastrukturu, koju ovi danas ne mogu ni da okreče. Tu imovinu oni rasprodaju već 22 godine i još nisu uspeli sve da rasfućkaju. Tek toliko o lošoj ekonomskoj politici koju je vodio MARŠAL TITO. A kad su politički progoni u pitanju, da sam ja bio na njegovom mestu ne bi mi ni jedan izašao živ. Ti što ih je on progonio izazvali su ratove i raspad SFRJ i izveli naveću pljačku sopstvene države i naroda u istoriji čovečanstva.
Maršale naš, počivaju u miru !