Žiri je nagradu dodelio „…za duboko iskren i hrabar prikaz najintimnijih bolova, kao i mogućih puteva ka izlečenju. Film se izdvaja sposobnošću da poveže filmski, esejistički i poetski izraz, dostojanstveno osvetljavajući smrt kao ključnu dimenziju života. Njegov formalni pristup, koji spaja porodičnu intimnost sa prisustvom prirode, pretvara slike u meditativnu refleksiju o samom činu postojanja, čineći ovaj film i njegovo gledanje duboko dirljivim i inspirativnim“, stoji u obrazloženju.
„Naš Vetar je stigao do Meksika i po reakcijama kakve smo dobili, čini nam se da je snaga maminog vetra nezaustavljiva. Gde god da duva, ljudi se pronalaze u njemu”, zahvalio se reditelj.
Inspirisan ličnim iskustvima reditelja, film prati Stefana, koji se vraća kući kako bi sa porodicom proslavio bakin rođendan, prvi put nakon smrti majke Nece. Vođen željom da završi film o svojoj majci i da pomogne povređenom psu, povratak kući postaje početak njegovog putovanja ka isceljenju.
Film je inspirisan stvarnim životnim iskustvima reditelja, a u njemu glume članovi njegove porodice, koji pomažu u završetku radova na Necinoj kamp prikolici. U filmu igraju Negrica Đorđević, Stefan Đorđević, Boško Đorđević, Đorđe Davidović, Budimir Jovanović, Ljiljana Jovanović, Marina Davidović, Vidak Davidović, Ana Petrović, Jana Mihajlović, Jakov Mihajlović, i pas Lija.
Film je, ranije, na 38. izdanju Bolzano Film Festivala Bozen u Italiji osvojio Glavnu nagradu za najbolji film u takmičarskom programu.