Pored Jocića na optuženičkoj klupi beogradskog suda su Željko Milovanović, koji je osuđen u odsustvu u Županijskom sudu u Zagrebu kao neposredni izvršilac ubistva na maksimalnu kaznu od 40 godina zatvora, kao i Milenko Kuzmanović.
Planirano je da Milovanović danas izloži svoju odbranu pošto se u dosadašnjem toku postupka branio ćutanjem, i često se žalio da nema mogućnosti da se upoznava sa spisima predmeta.
Optužnica srpskog Tužilaštva za organizovani kriminal tereti Jocića da je organizovao kriminalnu grupu koja je ubila Pukanića i Franjića, 23. oktobra 2008. godine, nakon što je sa “za sada neidentifikovanom osobom” postigao dogovor da za 1,5 milion evra ubije vlasnika “Nacionala”.
Tužilaštvo navodi da su, pored Jocića, pripadnici kriminalne grupe bili Željko Milovanović i Aleksandar Kuzmanović.
Milovanović je optužen da je postavio eksploziv pored automobila ubijenog hrvatskog novinara, a Kuzmanović da je pripadnicima zagrebačkog dela “Jocićeve grupe” trebalo da obezbedi pasoše za bekstvo, po izvršenom ubistvu.
Hrvatski deo Jocićeve grupe čine Robert i Luka Matanić, Amir Mafalani, Bojan Gudurić i Slobodan Ðurović koji su 3. novembra u Zagrebu osuđeni na ukupno 150 godina zatvora zbog ubistva Pukanića i Franića.
Robert Matanić, kao organizator zločinačke grupe, osuđen je na jedinstvenu kaznu od 33 godine zatvora, a zbog pomaganja u ubistvu na po 16 godina osuđeni su njegov brat Luka Matanić i Amir Mafalani.
Gudurić, koji je trebalo da puca na Pukanića ukoliko zakaže eksplozivna naprava, osuđen je na 30 godina, a Ðurović, kao veza između naručioca ubistva i izvršioca na 15 godina zatvora.
Prema srpskoj optužnici, motiv ubistva Pukanića je to što je u medijima u Hrvatskoj i Srbiji iznosio saznanja o delovanju više kriminalnih grupa na području Srbije i zemalja u okruženju.
Jocić je uhapšen 27. aprila 2009. u Beogradu, od kada je u pritvoru Okružnog zatvora u Beogradu.
Zagrebački sud nije utvrdio postojanje zločinačke organizacije, kako se navodi u optužnici, kao ni naručioca ubistva, pa tako i motiv Pukanićeve likvidacije.
Motiv optuženih za to ubistvo, prema stavu suda u Zagrebu, bilo je koristoljublje budući da su za ubistvo jednog od najeksponiranijih novinara na ovim prostorima dobili 1,5 miliona evra.
Taj sud smatra da samo Ðurović, koji je bio veza između nepoznatog naručioca i izvršioca i koji je podsticao na to ubistvo, zna ko je naručilac Pukanićevog ubistva.
Ðurović je pak u januaru 2011, svedočeći putem video konferencijeske veze sa županijskim sudom u Zagrebu branio pred Specijalnim sudom u Beogradu svog kuma Jocića, navodeći da on nema nikakve veze sa ubistvom vlasnika hvatskog “Nacionala”.
Svoju tvrdnju Ðurović je potkrepio upravo navodima presude Županijskog suda u Zagrebu u kojoj se Jocić ni ne pominje, dok ga srpsko tužilaštvo za organizovani kriminal tereti kao organizatora te likvidacije.
“Sreten Jocić je uhapšen samo na osnovu izjave (svedoka saradnika iz hrvatskog procesa) Tomislava Marjanovića da sam u stanu Roberta Matanića razgovarao sa nekim i da on pretpostavlja da je to Jocić”, rekao je tada Ðurović.