Konačnom verzijom trebalo bi da su zadovoljni i oni koji su branili četnike, Mađare prisilno mobilisane u Hortijeve fašističke odrede, kao i oni koji su branili tradiciju NOB-a i komunističkog antifašističkog pokreta.
Predloženim rešenjima sada je zadovoljan SPO, jer je Zakon o rehabilitaciji usklađen sa Zakonom o pravima boraca Narodnooslobodilačkog rata, kojim je propisano da su i četnici Draže Mihailovića bili borci protiv fašizma.
SDPS je zadovoljna jer Zakon precizira da pravo na rehabilitaciju nemaju pripadnici kvislinških oružanih formacija, dok je SPS tražila i dobila da Zakon ne sadrži datum početka rehabilitacije žrtava.
Novim tekstom zadovoljan je i SVM, budući da predviđa da pravo na restituciju imaju i oni koji su prisilno učestvovali na strani okupacionih snaga, a nisu počinili ratne zločine, niti su učestvovali u njihovom izvršenju, što treba da se dokaže u sudskom postupku.
Prema predloženom zakonu, pravo na rehabilitaciju će imati građani za koje se u postupku rehabilitacije utvrdi da nisu ratni zločinci.
Pravo na rehabilitaciju imaju oni koji se u skladu sa zakonom i drugim propisima, smatraju borcima narodnooslobodilačkog rata, ali to pravo nemaju oni koji su za vreme Drugog svetskog rata na teritoriji Srbije nastradali u oružanim sukobima kao pripadnici okupacionih oružanih snaga i kvinsliških formacija.
Tako ne mogu biti rehabilitovani oni koji su odlukom vojnog suda ili drugog organa pod kontrolom Nacionalnog komiteta oslobođenja Jugoslavije od dana oslobođenja određenog mesta proglašeni za ratne zločince ili učesnike tih zločina, ili su ih sudovi i drugi organi bivše Jugoslavije proglasili ratnim zločincima. Danom oslobođenja smatra se dan kada su pripadnici Narodno-oslobodilačkog pokreta počeli efektivno da obavljaju vlast u određenom mestu bez prekida.
Međutim, iz toga se izuzimaju oni koji su do dana stupanja na snagu ovog zakona rehabilitovani, oni koji budu rehabilitovani u skladu sa ovim zakonom, kao i oni za koje se u postupku rehabilitacije utvrdi da nisu izvršili, odnosno učestvovali u izvršenju ratnih zločina.
Takođe, pravo na rehabilitaciju imaju oni kojima je uskraćeno neko pravo sudskom ili administrativnom odlukom organa Srbije, vojnih i drugih jugoslovenskih organa, ako su imala ili imaju prebivalište u Srbiji ili državljanstvo Srbije, kao i oni koji su oštećeni odlukom donetom protivno načelima pravne države i standardima ljudskih prava i sloboda.
Rehabilitovani će imati pravo na poseban penzijski staž u trajanju od najmanje osam godina, mesečnu novčanu naknadu u visini polovine prosečne plate u Srbiji, zdravstvenu zaštitu, pravo na vraćanje konfiskovane imovine ili obeštećenje za tu imovinu, pravo na obeštećenje za materijalnu i nematerijalnu štetu, odnosno rehabilitaciono obeštećenje.
Rehabilitacija, kako se navodi, može biti po sili zakona, gde sud konstatuje da je neko rehabilitovan po sili zakona, ili sudska kada ga sud svojom odlukom rehabilituje.