U kratkom „romanu u nastajanju“ – “Gost je otišao”, Saša Obradović pripoveda o tragičnom iskustvu svoga junaka koji, polazeći od uverenja da je suicid duboko intiman čin, pokušava da razume motive sinovljevog samoubistva. Paralelno sa pričom o dramatičnom ličnom gubitku, pisac govori i o jednom drugom gubitniku – gradu koji pod naletom sumornih vremena i ostrašćenih pojedinaca, gubi svoju fizionomiju. Bol za izgubljenim sinom otac nastoji da racionalizuje i artikuliše pokušajima da mestu svoga rođenja povrati dostojanstvo i iskupi grehove počinjene prema njegovim stanovnicima – ocenjuje novi Obradovićev roman književna istoričarka i spisateljica Žaneta Đukić Perišić.

Saša Obradović (Valjevo, 1968), nekadašnji sudija, advokat, profesionalni diplomata, pravni zastupnik Srbije pred Međunarodnim sudom pravde u Hagu, koautor je udžbenika “Osnovi međunarodnog javnog prava” (prof. Vojin Dimitrijević i drugi) i bivši ambasador Srbije u Finskoj. Napisao je romane “Mardijan je najzad mrtav”, “Vrt ljubavi”, “Sestre Karamazić”, “Ocena dokaza”, “Kristalizacija”, “Ono što pisac nije hteo da kaže”, novelu “Drugi drugi svijet”, kao i dve knjige pripovedaka – “Ulazak u zamak” i “Izlazak iz zamka”. Proza mu je zastupljena u više antologija i izbora iz savremene srpske književnosti i prevođena na makedonski, engleski, flamanski i rumunski jezik. Autor je i voditelj programa Televizije “Valjevo plus”, posvećenog savremenoj srpskoj prozi, pod nazivom „Nove priče, novi horizonti”. Nosilac je visokog finskog odlikovanja.

Kako izgledaju veliki pisci kada siđu sa stranica svojih knjiga i postanu ljudi od krvi i mesa? U neobičnoj knjizi “Uspomena na Jugoslaviju”, sa podnaslovom “Ogledala grada i druga lica”, Jasna Šamić vodi čitaoce kroz gradove nekadašnje Jugoslavije, ali i kroz susrete sa njenim najznačajnijim književnicima i umetnicima. Pred čitaocima se nalaze Ivo Andrić, Meša Selimović, Mirko Kovač, Vasko Popa, Danilo Kiš, Kolja Mićević, Milan Kundera i mnogi drugi, ali ne kao kulturne ikone, već kao sagovornici, prijatelji, komšije i ljudi sa svojim vrlinama, slabostima i protivrečnostima.

Ovo nisu književnoistorijski portreti, već dragocena svedočanstva iz privatnog života jednog vremena. Kroz anegdote, pisma, razgovore i lična sećanja oživljavaju književni krugovi Sarajeva, Beograda, Pariza i Dubrovnika, dok se pred čitaocem istovremeno pojavljuje i svet koji je nestao – Jugoslavija sa svojom kulturom, gradovima i ljudima.

Jasna Šamić, bosansko-jugoslovenska i francuska spisateljica, piše i objavljuje na francuskom i jezicima regiona, autorica je tridesetak dela različitih žanrova i dobitnica brojnih literarnih nagrada. Prevodila je dela s evropskih i orijentalnih jezika na jezike regiona, i sa srpsko-hrvatskog i osmanskog na francuski jezik. Autorka je i dokumentarnih filmova i pozorišnih komada koje je postavljala u Parizu i Sarajevu, te glavna urednica časopisa “Književna sehara”, koji izlazi na jezicima regiona, francuskom i engleskom (www.balkan-sehara.com). Dela su joj prevedena na desetak jezika.