Knjiga „Hagiografski panoptikum (Zoran Đinđić i srbijabnski liberali u djelima apostolskim)“ Mire Bogdanović podeljena je u dve tematske celine, u kojima autorka nastoji da pokaže unutarnju kohezionu matricu, bez obzira što naslovi na prvi pogled deluju nepovezano.
„Prvi se dio odnosi na analizu postojećih, listom hagiografskih napisa o Zoranu Đinđiću, drugi je posvećen konvertitskoj vrtešci u čijem se središtu nalazi Zoran Đinić, njegovi poklonici, ili propagandisti novog doba. Pošto mi je stalna preokupacija, i jedan izvor zabave, konvertitstvo i revizionizam, sastavni dio Konvertitskog karusela, su antirevizionističke crtice. To je prilog analizi mitova, plodova tranzicijske ideologije, koja uspostavlja i nameće novi univerzum tumačenja prošlosti…
Moj primarni fokus je kritika gajenja mitova i legendi o Zoranu Đinđiću, za koje je on, po prirodi stvari, najmanje odgovoran. Svjesna sam da moje viđenje Đinđića, posredovano djelima njegovih biografa, može izazvati zlonamjerna tumačenja koja u potpunosti odudaraju od mojih motiva. Ograđujem se od mogućih insinuacija i čvrsto stojim na poziciji protivnice političkog nasilja. Užasnuta sam faktičkim stijeljanjem Zorana Đinđića i anticivilizacijskim reakcijama na taj gnusni čin u određenim krugovima domaće javnosti“, objašnjava autorka.
Knjiga, pak, „Prelomne godine (srpski nacionalizam i Jugoslavija 1980-1990)“ istoričara i aktiviste za zaštitu ljudskih prava Dragan Popovića (Kraljevo, 1980), dopunjen je i prerađen materijal iz dela doktorske disertacije koju je autor odbranio na odeljenju za istoriju Filozofskog fakulteta u Beogradu 2024. Glavna tema istraživanja bile su promene u politici istorije i kulturi sećanja u Srbiji tokom 1980-ih. Istraživanje je pokazalo da je ključna sila koja je upravljala ovim promenama bila ideologija srpskog nacionalizma, od kraja decenije u savezu sa autoritarnom vlašću Slobodana Miloševića.
Drugi zaključak istraživanja bio je da je ključna meta ovog saveza bila Jugoslavija, onakva kakva je postepeno izgrađivana od drugog zasedanja AVNOJ-a do ustavnih promena 1970-ih. Ovo je uslovilo da se odnos srpskog nacionalizma i Jugoslavije izdvoji kao posebna tema za istraživanje.
Srpski nacionalizam je bio najvažniji instrument za rušenje Jugoslavije. To je nedvosmislen zaključak istraživanja. Jasna izjava zahteva i jasne definicije upotrebljenih termina. Srpski nacionalizam u radu se definiše kao ideologija kojoj je cilj uspostavljanje što veće države na prostoru Balkana pod srpskom dominacijom. Nacionalna dominacija podrazumeva vođenje javnih poslova u skladu sa proglašenim interesima vladajuće nacije, a što samo po sebi znači podređeni položaj onih koji toj naciji ne pripadaju…