Kornel Mundruco (1975) jedan je od najznačajnijih savremenih mađarskih filmskih i pozorišnih reditelja. Njegov autorski opus prepoznatljiv je po snažnim vizuelnim poetikama, društveno angažovanim temama i originalnom pristupu pripovedanju, a njegova ostvarenja redovno se prikazuju i nagrađuju na najprestižnijim evropskim festivalima. Studirao je glumu i filmsku režiju na Akademiji za dramu i film u Budimpešti, a međunarodnu pažnju privukao je već svojim ranim radovima, uključujući kratki diplomski film „Afta“ i prvi dugometražni igrani film „Divni dani“, koji je osvojio Srebrnog leoparda na Filmskom festivalu u Lokarnu 2002.
Od 2003. njegovi filmovi redovno se prikazuju na Kanskom festivalu, gde je 2005. predstavio filmsku operu „Johana“, slobodnu adaptaciju priče o Jovanki Orleanki. Najveći međunarodni uspeh ostvario je filmom „Beli bog“ (2014), koji je osvojio glavnu nagradu selekcije „Izvestan pogled“ (Un Certain Regard) u Kanu. Nakon toga usledili su filmovi „Jupiterov mesec“ (2017) i „Evolucija“ (2021), potvrđujući njegov status jednog od najintrigantnijih autora evropskog filma.
Njegov prvi film na engleskom jeziku, drama „Pieces of a Woman“ (2020), imao je premijeru na Venecijanskom filmskom festivalu, a glavna glumica Vanesa Kirbi osvojila je Kup Volpi za najbolju glumicu u Veneciji i bila nominovana za nagrade BAFTA i Oskar. Pored filmske karijere, Mundruco je aktivan i u pozorištu i operi – osnivač je nezavisne trupe Proton Theatre, čije su predstave izvođene širom sveta, a režirao je i operske produkcije za vodeće evropske scene.
Radoš Bajić (1953), srpski glumac, scenarista i reditelj, od početka svoje bogate karijere glumca ostvario je više od 100 uloga. U prvih 20 godina uspešne karijere sarađivao je sa uglednim filmskim i TV rediteljima kao što su Veljko Bulajić, Živojin Pavlović, Živko Nikolić, Hajrudin Krvavac, Aleksandar Đorđević, Zdravko Šotra, Dragoslav Lazić, Slavoljub Stefanović Ravasi, Sava Mrmak i drugi.
Pored glumačkog opusa, Bajićevu bogatu profesionalnu karijeru obeležavaju i autorski, scenaristički i producentski rezultati. Presudna saradnja za njegov scenaristički razvoj bio je susret sa jednim od najznačajnijih sineasta srpske i jugoslovenske kinematografije, Živojinom Pavlovićem, koji je 1987. po njrgovom scenariju režirao film „Na putu za Katangu“. Od tada Bajić težište svog umetničkog rada stavlja na autorsko osmišljavanje projekata čiji će biti scenarista, a zatim i reditelj.
Scenarista i reditelj je filma „Heroji Halijarda“ (2023), a najnovije njegovo filmsko ostvarenje je „Čuvar ikone svetog Đorđa“, rediteljke Jelene Bajić Jočić, u kome se on potpisuje kao scenarista i tumač glavne uloge. Za svoj umetnički i profesionalni rad na polju filma i televizije, kao i za ukupan doprinos zajednici, dobitnik je i velikog broja značajnih i važnih nagrada i priznanja.
Ovogodišnji FEF Palić otvoriće nemački film „Ah ta praznina, ta strašna praznina“ reditelja Simona Verhovena, 18. jula u 21 sat na Letnjoj pozornici Palić.