Istraživači su posmatrali reakcije “bele” dece stare 15 meseci u momentu kada im se donesu igračke. Dve odrasle osobe su podelile igračke, s tim da je jedna delila pravedno, druga ne. Istraživači su primetili da je 70 odsto dece odabralo da se igra sa onima koji su igračke delili pravedno.
Međutim, u drugom testu, kada je osoba koja je delila igračke preferirala “belo” dete nad onim azijskog porekla, mališani su radije birali tu osobu da se sa njom igraju, a ne onu koja je i dalje bila fer pri deljenju igračaka, navodi se u magazinu “Frontiers in Psychology”.
Kako su primetili istraživači, ova deca su bila sklonija da pomognu onima koji dele istu rasnu pripadnost, odnosno boju kože. Deca uglavnom i u igri preferiraju one koji imaju iste karakteristike kao i ona sama.
I šta je tu novo ili čudno? Svako dete, da ne kažem “mladunče” vidi sebi sličnog (kad progleda), takvom se i umiljava. Da je bilo uz “crnca”, sebe bi tako doživljavalo. Da ne širim, davno dokazano, pravičnost sa tim nema veze. Roditelji su nam najbolji (uglavnom), ma kakvi oni bili, volimo ih…